W obecnym stanie wiedzy tylko łzy fałszywe nadają się do obróbki 

i dalszej produkcji. Łzy prawdziwe są gorące, wskutek czego bardzo 

trudno oddzielić je od twarzy. Po doprowadzeniu do stanu stałego 

okazało się, że są bardzo kruche. Nad problemem eksploatacji 

łez prawdziwych głowią się technolodzy.

Łzy fałszywe przed mrożeniem poddaje się zabiegowi destylacji, 

gdyż z natury są mętne i doprowadza się je do stanu, w którym 

pod względem czystości nie ustępują prawie łzom prawdziwym. 

Są bardzo twarde, bardzo trwale i nadają się nie tylko do ozdób, 

ale takie do krajania szkła.


Nie można wyobrazić sobie snu ryb. Nawet w najciemniejszym 

kącie stawu, wśród trzcin, ich spoczynek jest czuwaniem: 

wiecznie ta sama pozycja i absolutna niemożność powiedzenia 

o nich: złożyły głowę.

Takie ich Izy są jak krzyk w pustce - niepoliczone. Ryby nie 

mogą gestykulować swojej rozpaczy. To usprawiedliwia tępy nóż, 

który skacze po grzbiecie zdzierając cekiny łusek.