W obecnym stanie wiedzy tylko łzy fałszywe nadają się do obróbki 

i dalszej produkcji. Łzy prawdziwe są gorące, wskutek czego bardzo 

trudno oddzielić je od twarzy. Po doprowadzeniu do stanu stałego 

okazało się, że są bardzo kruche. Nad problemem eksploatacji 

łez prawdziwych głowią się technolodzy.

Łzy fałszywe przed mrożeniem poddaje się zabiegowi destylacji, 

gdyż z natury są mętne i doprowadza się je do stanu, w którym 

pod względem czystości nie ustępują prawie łzom prawdziwym. 

Są bardzo twarde, bardzo trwale i nadają się nie tylko do ozdób, 

ale takie do krajania szkła.


Bogowie zebrali się w baraku na przedmieściu. Zeus mówił

jak zwykle długo i nudnie. Wniosek końcowy: organizację

trzeba rozwiązać, dość bezsensownej konspiracji, należy wejść

w to racjonalne społeczeństwo i jakoś przeżyć. Atena chlipała

w kącie.

    Uczciwie - trzeba to podkreślić - podzielono ostatnie

dochody. Posejdon był nastawiony optymistycznie. Głośno

ryczał, że da sobie radę. Najgorzej czuli się opiekunowie

uregulowanych strumieni i wyciętych lasów. Po cichu wszyscy

liczyli na sny, ale nikt o tym nie chciał mówić.

    Żadnych wniosków nie było. Hermes wstrzymał się od

głosowania. Atena chlipała w kącie.

    Wracali do miasta późnym wieczorem, z fałszywymi dokumentami

w kieszeni i garścią miedziaków. Kiedy przechodzili przez most,

Hermes skoczył do rzeki. Widzieli jak tonął, ale nikt go nie ratował.

     Zdania były podzielone; czy był to zły, czy, przeciwnie, dobry

znak. W każdym razie był to punkt wyjścia do czegoś nowego,

niejasnego.