Jego twarz groźna w chmurze nad wodami dzieciństwa

(tak rzadko trzymał w ręku moją ciepłą głowę)

podany do wierzenia win nie przebaczający

karczował bowiem lasy i prostował ścieżki

wysoko niósł latarnię gdy weszliśmy w noc



myślałem że usiądę po jego prawicy

i rozdzielać będziemy światło od ciemności

i sądzić naszych żywych

stało się inaczej



tron jego wiózł na wózku sprzedawca starzyzny

i hipoteczny wyciąg mapę naszych włości



urodził się po raz drugi drobny bardzo kruchy

o skórze przeźroczystej chrząstkach bardzo nikłych

pomniejszał swoje ciało abym mógł je przyjąć



w nieważnym miejscu jest cień pod kamieniem



on sam rośnie we mnie jemy nasze klęski

wybuchamy śmiechem

gdy mówią jak mało trzeba

aby się pojednać


Siódmy anioł

jest zupełnie inny

nazywa się nawet inaczej

Szemkel



to nie co Gabriel

złocisty

podpora tronu

i baldachim



ani to co Rafael

stroiciel chórów



ani także

Azrael

kierowca planet

geometra nieskończoności

doskonały znawca fizyki teoretycznej



Szemkel

jest czarny i nerwowy

i był wielokrotnie karany 

za przemyt grzeszników



między otchłanią 

a niebem

jego tupot nieustanny



nic nie ceni swojej godności

i utrzymują go w zastępie tylko ze względu na liczbę siedem



ale nie jest taki jak inni



nie to co hetman zastępów

Michał

cały w łuskach i pióropuszach



ani to co Azrafael

dekorator świata

opiekun bujnej wegetacji

ze skrzydłami jak dwa dęby szumiące



ani nawet to co

Dedrael

apologeta i kabalista



Szemkel Szemkel

- sarkają aniołowie

dlaczego nie jesteś doskonały



malarze bizantyjscy

kiedy malują siedmiu

odtwarzają Szemkela

podobnego do tamtych



sądzą bowiem

że popadliby w herezję 

gdyby wymalowali go

takim jak jest

czarny nerwowy

w starej wyleniałej aureoli