Przedmioty martwe są zawsze w porządku i nic im, niestety, nie można 

zarzucić. Nie udało mi się nigdy zauważyć krzesła, które przestępuje z 

nogi na nogę, ani łóżka, które staje dęba. Także stoły, nawet kiedy są 

zmęczone, nie odważą się przyklęknąć. Podejrzewam, że przedmioty 

robią to ze względów wychowawczych, aby wciąż nam wypominać naszą 

niestałość.


W obecnym stanie wiedzy tylko łzy fałszywe nadają się do obróbki 

i dalszej produkcji. Łzy prawdziwe są gorące, wskutek czego bardzo 

trudno oddzielić je od twarzy. Po doprowadzeniu do stanu stałego 

okazało się, że są bardzo kruche. Nad problemem eksploatacji 

łez prawdziwych głowią się technolodzy.

Łzy fałszywe przed mrożeniem poddaje się zabiegowi destylacji, 

gdyż z natury są mętne i doprowadza się je do stanu, w którym 

pod względem czystości nie ustępują prawie łzom prawdziwym. 

Są bardzo twarde, bardzo trwale i nadają się nie tylko do ozdób, 

ale takie do krajania szkła.